زدل می خوانم واز دل نویسم |
مـــــرادر بـاد وبـاران يـاد يــاران
مـــــرا دربارش جان ،جان جانان
كنــــون بارش نمود ي اي خـدايا
چسان گويم،چه حالم وقت بـاران
نهادم لب به لب بركوزه اي سخت
مرا مي خواند بالب اين گل مســت
نـمـي دانـم لـب لـعـل كــدام اســــت
كه رخ بشكست واندركوزه پيوست
گرچه ره باريك وتاريك است مرا
چون ترا ياريســـت با ما غم چرا
راه تاريكـم تـو گـلـشـن مي كـنـي
هستي جانم تـو روشـن مي كنـي
بس خطر در ره نـمـودارم شــده
لـيـك با تـو هـيـچ پـنــدارم شــده
هـر قـدم با تـو نــهـم والـه شـوم
ژالـه سـان بـر گـلرخ لالـه شـوم
مست مي گردم ز هـر سـاز لبـت
مـي پـرم ازبـام تن سـوي مـَه َت
مست مستــك مـي روم بـا بال تـو
تـا بـرآن دوسـتـم بـا آن حـال تــو
حال تو حال جنون است و شگون
واي من من گشته ام مست وجنون
من كنـون واصـل به آن سـوي ورا
گـشتـه ام بـا گـفتـه هـايـت هـمدمــا
هـمـدمـا آن سـوي جـان جانـم ببر
سـوي جـانـانـم ببـر، بـا جـان بــبر
با چنيـــن دلگـفتـه اي اي جـان دل
گشـته ام از تـن جـدا بـا جـان ودل
بـاز گـو اين شـور از آنِ تـو اسـت
خود توداني شوراز جـان تـو است
مـن كنـون بـا شـور تو مستـي كنم
از دل هـــر ذره اي جـستـي كــــنم
جـسـت تـا بـيـنـم رخ آن نـازنـيـــن
آن گـــل زيـبــاي زيـبـا آفـــريــــن
آن گل يـك دانـه ي هســت آفـريـن
آن عــزيـز خـانـه ي روح الامـيـن
آن خــداي كـعبـه وديـروكـنـشــــت
آن عــزيـز خفتـه انـدرهـر سرشت
آن امــيــد نـا امـيــــــدان حـيـــات
آن شـفيـق زنــده تـر از هـر جهات
آن شــفـيـق بــنـدگـان در هــرگـنـاه
منتظـراز توبـه شـان در تـوبـه گـاه
جستـه ام اي همـدمـا مـن از زمـين
سوي جان گرديـده ام اكـنـون ببـين
جـان دل پـــرواز مـي گــيــرد مـــرا
آتـشــي در دل نـهـان ســوزد مـــرا
رقـص مـي گيـرد سـرانـگشـتان دل
من چه گويـم رقـص در فـرمـان دل
دست افشـان مـي كنـم بـا حال خـود
تن گريـزان اسـت از هـر قـال خـود
تـن بـه فـرمـان دلـم رقـصـان شــده
در پــي دلـدار دسـت افـشـان شـــده
پـاي مـي كـوبـم زمـيـن وبـر زمـان
چون كه او ياراست مـارا در جهـان
اي خـدا هـر لحـظـه ام رقـصـي بـده
رقص ازخود در خود بي خود شـده
من نمـي خواهم جهـان را بي تويار
با تـو بـودن بـس بـود مـن را قـرار
آن بــهشـت خويـش را ده ديـگـران
من تو را خواهـم نه فردوس جهان
در جـهـنـم بـا تـو بـودن خـوشـتـرم
از بـهـشتـي كــه نـبـاشـي در بـــرم
در برم باش وبهشتم اين بس است
در بهشتي كه نباشي بي كس است
اي خدا من بـا تو هسـتم بـس تمـام
بي تـــــو هيچ، هيچ هيچم والسلام
|
|
POWERED BY BLOGFA.COM |
|